که به تکرارش می ارزد

چون تو قشنگترین رویای منی

آتش عشق تو جنگل جان مرا

خاکستر کرد

سکوتی میکنم سنگین تر از فریاد...

روزی کسی را دوست داری

روزی دیگر تنهایی.به همین سادگی...

ولی گاهی بیاد آور

رفیقی را که میدانی نخواهی رفت از یادش

ولی من به دلم یاد دادم وقتی شکست

تیزی ان دست کسی را که شکستش نبرد

تو شبهای دلتنگی بیادت هستم

^{مرا بیاد بیاور وقتی که رفته ام}

^{ورهسپار سرزمین سکوت شده ام}

^{وقتی که دیگر نمی توانی دستم را در دست بگیری}

^{و من نمیتوانم میان رفتن و ماندن دو دل باشم}

^{بیاد بیاور مرا}

^{و اگر زمانی مرا از یاد بردی و سپس بیاد اوردی اندوهگین مباش}