هنوز هم میروم

به جایی که نمیدانم کجاست

به اینجا که رسیده ام چیزی نیست جز سیاهی غربت

آخرش را میتوان ساده حدس زد

سرابی از آرزوهای بر باد رفته

چشمه ای به رنگ اشک های شبانه ام

و دفتری از خاطراتی نیمه جان

ولی راه برگشتی نیست

یا شاید دلم نمی خواهد باز گردم.......

       بارها شکست....   بارها رنجید .... طعنه بسیار شنید

                                                                         اما همیشه تپید

ولی روزی که از تو رنجید

        نشکست.....نرنجید......سکوتی کرد آهی کشید

                                                                     و دیگر هیچ نگفت........

غربیانه تر از آنی بود که فکر میکردم

انگار باید رفت و گذشت ....

دیگر حرفی از رویا نیست کابوسی به جا مانده

به رنگ تنهایی من

به دلتنگی دور بودن از تو ......