لمس دستان تو به زیبایی حس دلتنگی پروانه برای گلی زیباست.....

و چشمانم بیقرار گریستن بود، تا شاید قطرات باران ابرهای غصه ام، مرهمی باشد بر التهاب دلتنگی های گاه به گاه که با اندک غفلتی از کوله بار تنهایی ام بیرون می پرند و حس کوچک خوشبختی ام را به تمسخر می گیرند و با خنده های سرمستانه شان دلم را به عزای دوری دستانت می نشانند.

آن هنگام، بی تاب تر از همیشه، در پس ویرانی های کوچه دلم به دنبال تو می گردم تا سر بر شانه های مهربانت بگذارم و با گریه هایم به هجوم دلتنگی ها بخندم. اما . . .

آری، تو نبودی و چشمانم بیقرار گریستن بود. . .

در این ترانه بی تو ماندن

در این لحظه های بی تو

حس بودنت

شنیدن تپش های قلبت

از مرز فاصله ها

از نگاه چشم های تو

تمام انتظارم شده است.......

غرور نذاشت بهت بگم بعد از خدا دوست دارم

حالا نشستم یه گوشه دارم ستاره می شمارم

تنهایی عین یه تبر شکسته برگ و ریشه مو

سوزونده آفت غرور از حـالا تا هـمیشه مو

اگر بهت گفته بودم  حالا تو مال من بودی

من تو خیال تو بودم  تو تو خیال من بودی

کاش که میون من وتو تو اون روزها حصار نبود

هیچی میونمون به جز دلای بـی قـرار نبود

انگارکه تقدیرنمیخواست تو در کنار من باشی

منم بهار تو باشم تو هم بهار من باشی

یه خلوت ساکت وسرد انگار اسیرمون شده

نمی شه فکر دیگه کرد ما خیلی دیرمون شده

جدایی دستای ما یه اتفاق ساده نیست

سواره هرگز با خبر از غصه پیاده نیست

تو رفتی حالا دیگه اونور دنیا خونـته

انگار نه انگار که کسی اینور آب دیوونـته