ایستاده ام
تنها  ...
پشت میله های خاطرات دیروز
این جا ...
انگشت هایم را می شمارم
یک  ...
دو  ...
سه ...
ودست های تو در هم فرو رفته اند
تو ...
غزل را مشت مشت به حراج گذاشتی
که مهربا نی ات را ثابت کنی
ولی ...
ولی نفهمیدی که من
آن سوی خیابان
انتظارت را می کشم
تو بی وقفه فریاد کشیدی...
و من ...
دیگر آزارت نمی دهم
زین پس ...
قصه هایم را برای هیچ کس تعریف نمی کنم
مطمئن باش...
هنوز هم قافیه را به چشمان تو
می بازم ...
مطمئن باش  ...   !

و همچنان لحظه های زندگی ام بی تو سرد است

یک روز دیگر با دلتنگی گذشت

و همچنان دلم هوای تو را کرده است

روز های سرد زندگی ام بی تو میگذرد

اما هنوز هم به یادت هستم.....

و قطره های اشک از چشمانم سرازیر میشود

اما من هنوز در کنار تو هستم و با خاطراتت زندگی میکنم

و از لحظه طلوع با یاد و نام تو تا غروب سر میکنم

امروز بدون تو گذشت فردا نیز می آید

و مطمئن باش فردا را نیز بدون تو میگذرانم

ولی با عشقت این لحظه های بی تو بودن را

با همه غم و غصه هایش میگذرانم....

گریه کردم و نوشتم نازنینم یا تو یا مرگ

به تو گفتم باورم کن میون این همه دیوار

تو با خنده ای نوشتی هم قفس خدا نگهدار....

بنویس مهلت بودن یه نفس بود

سهم من از همه دنیا یه قفس بود

بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم

سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات سرد سردم...

من که تو بن بست غربت زخمی از آوار پاییز

فکر چشمهای تو بودم با دلی از غصه لبریز

شب عاشقونه من که حروم شد

مهلت بودن با تو که تموم شد

ندونستم باید از تو میگذشتم

وقتی از غربت چشمات می نوشتم....

در زير اين همه آسمان و سوز

دارم قصه هاي هزارويک شبم را با تو همچو خيال مي بافم

و تو در کنار آتش نشسته اي

قهوه ات را بي خيال مي نوشي

و فراموش کرده اي که

فال من تلخ تر از اين فنجان است

لحظه ، لحظه ی تنهایی من با تو و به یاد تو پر میشود و بدان تنها تو دلیل زنده بودنی ...

با تو ای همسفر نور از همه بیگانه میشم

با تو تفسیر یه واژه شعر عاشقانه میشم