دل من هرزه نبود

دل من عادت داشت که بماند یک جا...

به کجا؟

معلوم است به در خانه تو

دل من عادت داشت که بماند آنجا

پشت یک پرده نور که تو هر روز ان را به کناری بزنی

دل من ساکن دیوار و دری

که تو هر روز از آن میگذری

دل من ساکن دستان تو بود

دل من گوشه یک باغچه بود

که تو هر روز به آن مینگری....

دل من را دیدی؟

ساکن عشق تو بود

یادت هست؟