تمام هستی من

دوستت دارم مثل همیشه....ولی به نامت سوگند که هیچ گاه دوست داشتنم عادت نبود...

agerin — Sun, 13 Jan 2008 21:05:13 GMT

خداحافظ.

باید رفت...راهی نمانده که نرفته باشم مرا به خاطر ناگفته ها ببخش...

agerin — Sun, 13 Jan 2008 20:51:18 GMT

گذشت لحظه هاي با تو بودن و در پاييز عشقمان

نامي از دوست داشتن باقي نماند

چقدر زودگذر بود قصه من و تو

و در آنروز که دست بي رحم تقدير درو کرد گندمزار دلهايمان را

و تهي شد همه جا از عطر گل عشق

و در کوچ پرنده هاي غمگين در آن کوير آرزو شاعري دل شکسته و تنها

مي نوشت شعري به ياد با هم بودن ها

شعري براي خشکيدن گلهاي عشق در مزرعه دوست داشتنها

قطره اشکي به ياد همه خاطره ها ....

وقتي دلم به درد مياد و کسي نيست به حرفهايم گوش کند،

وقتي تمام غمهاي عالم در دلم نشسته است، وقتي احساس مي کنم دردمند ترين

انسان عالمم... وقتي تمام عزيزانم با من غريبه مي شوند...

و کسي نيست که حرمت اشکهاي نيمه شبم را حفظ کند...

وقتي تمام عالم را قفس مي بينم...

بي اختيار از کنار آنهايي که دوسشان دارم...

بي تفاوت مي گذرم....

شيشه اي مي شکند...

يک نفر مي پرسد...چرا شيشه شکست؟

مادر مي گويد...شايد اين رفع بلاست.

يک نفر زمزمه کرد...باد سرد وحشي مثل يک کودک شيطان آمد.

شيشه ي پنجره را زود شکست.

کاش امشب که دلم مثل آن شيشه ي مغرور شکست، عابري خنده کنان مي آمد...

تکه اي از آن را برمي داشت مرهمي بر دل تنگم مي شد...

اما امشب ديدم...

هيچ کس هيچ نگفت غصه ام را نشنيد..

دل من سخت شکست اما، هيچ کس هيچ نگفت و نپرسيد چرا ؟

وقتي با تو آشنا شدم؛درخت مهربانيت آنقدر بلند بود که هرچه بالا رفتم آخرش را نديدم

معجون زيبايت آنقدر شيرين بود که هر چه نوشيدم نتوانستم تمامش کنم.

و درياي عشقت آنقدر وسيع بود که هرچه شنا کردم نتوانستم آخرش را ببينم

و سرانجام در آن غرق شدم. اي کاش مي توانستي نجاتم دهي.....

فقط میتونم بگم همه چی مثل یه بغض کهنه میمونه.......

agerin — Sun, 13 Jan 2008 16:58:22 GMT

خدا حافظ بروعشقم برو که وقت پروازه

برو که دیدن اشکات منو به گریه میندازه

نگاه کن آخر راهم نگاه کن آخر جادست

نمیشه بعد تو بوسید نمیشه بعد تو دل بست

منو تنها بذار اینجا تو این روزای بی لبخند

که باید بی تو پرپرشه که باید از نگات دل کند

حلالم کن اگه میری اگه دوری اگه دورم

اگه با گریه میخندم حلالم کن که مجبورم

نگو عادت کنم بی تو که میدونی نمیتونم

که میدونی نفسهامو به دیدار تو مدیونم

فدای عطر آغوشت برو که وقت پروازه

برو که بدرقه داره منو به گریه میندازه

برو عشقم خداحافظ برو تو گریه لالم کن

خداحافظ برو اما عزیز من حلالم کن

هنوز هم مرگ خاطره ها را باور ندارم... با اینکه تنها مانده ام در پایان

agerin — Sun, 13 Jan 2008 16:44:46 GMT

agerin — Sun, 13 Jan 2008 16:30:28 GMT

دل من تنها بود

دل من هرزه نبود

دل من عادت داشت که بماند یک جا...

به کجا؟

معلوم است به در خانه تو

دل من عادت داشت که بماند آنجا

پشت یک پرده نور که تو هر روز ان را به کناری بزنی

دل من ساکن دیوار و دری

که تو هر روز از آن میگذری

دل من ساکن دستان تو بود

دل من گوشه یک باغچه بود

که تو هر روز به آن مینگری....

دل من را دیدی؟

ساکن عشق تو بود

یادت هست؟

agerin — Thu, 20 Dec 2007 07:29:36 GMT

ایستاده ام
تنها ...
پشت میله های خاطرات دیروز
این جا ...
انگشت هایم را می شمارم
یک ...
دو ...
سه ...
ودست های تو در هم فرو رفته اند
تو ...
غزل را مشت مشت به حراج گذاشتی
که مهربا نی ات را ثابت کنی
ولی ...
ولی نفهمیدی که من
آن سوی خیابان
انتظارت را می کشم
تو بی وقفه فریاد کشیدی...
و من ...
دیگر آزارت نمی دهم
زین پس ...
قصه هایم را برای هیچ کس تعریف نمی کنم
مطمئن باش...
هنوز هم قافیه را به چشمان تو
می بازم ...
مطمئن باش ... !

بودو نبود....

agerin — Thu, 20 Dec 2007 07:27:52 GMT

اگر چه بود و نبودم یکی است..
تو را عذاب دهد جای خالی من!

هوای بی تو پریدن نداشتم - آری :‌
بهانه بود همیشه ،
شکسته بالی من!

تو هم سکوت مرا پاسخی نخواهی داشت
چه بی جواب سوالی ست ، بی سوالی من!

بدون توام ولی همیشه با تو.....

agerin — Mon, 17 Dec 2007 07:46:27 GMT

یک روز دیگر بی تو گذشت

و همچنان لحظه های زندگی ام بی تو سرد است

یک روز دیگر با دلتنگی گذشت

و همچنان دلم هوای تو را کرده است

روز های سرد زندگی ام بی تو میگذرد

اما هنوز هم به یادت هستم.....

و قطره های اشک از چشمانم سرازیر میشود

اما من هنوز در کنار تو هستم و با خاطراتت زندگی میکنم

و از لحظه طلوع با یاد و نام تو تا غروب سر میکنم

امروز بدون تو گذشت فردا نیز می آید

و مطمئن باش فردا را نیز بدون تو میگذرانم

ولی با عشقت این لحظه های بی تو بودن را

با همه غم و غصه هایش میگذرانم....

مهلت بودن.....

agerin — Mon, 17 Dec 2007 07:27:18 GMT

از جدا شدن نوشتی رو تن زخمی هر برگ

گریه کردم و نوشتم نازنینم یا تو یا مرگ

به تو گفتم باورم کن میون این همه دیوار

تو با خنده ای نوشتی هم قفس خدا نگهدار....

بنویس مهلت بودن یه نفس بود

سهم من از همه دنیا یه قفس بود

بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم

سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات سرد سردم...

من که تو بن بست غربت زخمی از آوار پاییز

فکر چشمهای تو بودم با دلی از غصه لبریز

شب عاشقونه من که حروم شد

مهلت بودن با تو که تموم شد

ندونستم باید از تو میگذشتم

وقتی از غربت چشمات می نوشتم....

حس غریب تنهایی...

agerin — Wed, 12 Dec 2007 14:56:53 GMT

لحظه های بی تو بودن را در گوش شب نجوا می کنم
ستاره می شنود و تو را آرزو بر دل می ماند ...
آرزوهایم را در لحظه های بی تو بودن می شمارم
به گمانم می آید که روزی تک تک این آرزوها را تو حقیقت می کنی ...
از فاصله ی رخوتناک با تو بودن تا بی تو بودن گذشته ام و
به لحظه های دوری رسیده ام ، در تمام لحظه ها حس غریبی دارم ...
حس دریایی که از بی موجی به مرداب بودن رسیده است
مرداب تنهاست و من تنهاتر
مرداب مرا هم در برگرفته
سکوت غریب مرداب
حس غریب تنهایی ، حسی که وجودم را در برگرفته
تنهایی که چون پیچک بر تن احساسم پیچیده است
پیچکی که تا لحظه ای دیگر احساسم را خفه می کند
به گمانم تمام لحظه ها و احساسم را
تنها تو می توانی از اسارت برهانی . . .